Budowa akumulatora energii orgonalnej

Budowa akumulatora energii orgonalnej

Szczegóły konstrukcyjne

Wewnętrzna powierzchnia każdego akumulatora musi być zrobiona z gołego metalu. Farby, lakiery lub inne pokrycia metalowych ścian będą zakłócać efekt akumulowania, natomiast dozwolone jest galwanizowanie cynkiem.
Zewnętrzna powierzchnia każdego akumulatora musi być zrobiona z pochłaniającej orgon substancji, na ogół jest nią substancja organiczna, niemetalowa.

W celu wzmocnienia efektu akumulowania energii, ściany akumulatora mogą być zbudowane z wielu na przemian idących warstw metalowych i niemetalowych. Im więcej warstw, tym większa moc akumulatora. Zasada ta nie jest wprost proporcjonalna. Akumulator zbudowany z trzech warstw będzie miał około 70% mocy akumulatora złożonego z 10 warstw. Jedna warstwa składa się z warstwy metalu oraz warstwy niemetalu. W celu jeszcze większego wzmocnienia ładunku można umieszczać akumulatory o różnej wielkości, jeden w drugim. W akumulatorach wielowarstwowych można dać podwójną, ostatnią zewnętrzną warstwę niemetalową, oraz podwójną ostatnią wewnętrzną warstwę metalową, taka konstrukcja powoduje podwyższenie ilości zgromadzonej energii.

Głównych powszechnym błędem popełnianym przez tych, którzy chcą powtarzać doświadczenia z orgonowym akumulatorem Reicha jest zastosowanie niewłaściwych materiałów do jego budowy. W przypadku akumulatorów stosowanych do żywych systemów, a szczególnie do wykorzystania przez ludzi należy całkowicie unikać miedzi, aluminium i innych materiałów nieżelaznych, ponieważ wywołują one efekty toksyczne. Podobnie pewne rodzaje pianek poliuretanowych, twardych lub miękkich, użytych do budowy akumulatora, nie mają dobrego wpływu na żywe systemy. Nie należy stosować żadnego materiału impregnowanego formaldehydem, lub wykonanego z innych wysoko toksycznych klejów lub żywic.

Dobre niemetale: wełna, surowa bawełna, żywice akrylowe i sterynowe, płyty korkowe, wełna szklana, włókno szklane, wełna mineralna, wosk pszczeli, parafina, ziemia, woda.

Dobre metale: blacha stalowa lub żelazna, stal galwanizowana, wełna stalowa, stal nierdzewna, stalowo -cynowe stopy opakowań metalowych (dawne puszki).

Słabe lub toksyczne niemetale: drewno lub sklejka drewniana, uretan lub poliuretan, bardzo twarde płyty prasowane, materiały zawierające formalhedyt, azbest i inne materiały toksyczne.

Słabe lub toksyczne metale: aluminium, ołów, miedź.

Niektórzy eksperymentatorzy robili doświadczenia z akumulatorami w formie metalowych boksów, zakopanych w bogatym czarnoziemie, wolnym od pestycydów i herbicydów. Większe z tych akumulatorów wyglądają jak ziemniaki lub kurhany. Niektórzy autorzy obeznani ze starożytnymi miejscami archeologicznymi spekulowali nawet, że zasady energii życiowej były znane i wykorzystywane przez starożytnych. Niektóre kurhany i starożytne budowle mają warstwową budowę z zastosowaniem gliniastej gleby lub kamienia o dużej zawartości żelaza, pokryte innymi warstwami gleby bogatej w próchnicę lub torf.

Wyjątkowo silny akumulator można uzyskać stosując na zewnętrzne, niemetalowe warstwy wosk pszczeli lub inne materiały dielektryczne. W przypadku większych akumulatorów materiały te mogą być dość kosztowne a także kruche. Jeśli na zewnętrzną warstwę stosuje się łamliwy lub kruchy materiał, wówczas można pokryć jej zewnętrzną powierzchnię przezroczystym szelakiem. Sposób ten, wypróbowany przez wiele osób, nie przeszkadza w akumulowaniu czy wzmacnianiu własności życiowej energii. Jednakże nie należy nakładać szelaku na powierzchnię wewnętrzną.

Doświadczenia wykazały, że kształt akumulatora ma mniejsze znaczenie niż jego skład materiałowy. Jednakże akumulatory w kształcie stożków, piramid czy czworościanów, wykazały przypadkowo niewyjaśnione, szkodliwe dla życia działania. Dopóki dokładniej nie pozna się tych właściwości akumulatory powinny być budowane w kształcie prostopadłościanu, sześcianu lub cylindra. Takie dają najlepsze wyniki i są również łatwiejsze w budowie.

Naroża akumulatorów nie muszą być dokładnie wykonane, ani też warstwy nie muszą ściśle i precyzyjnie do siebie przylegać, chociaż z pewnością chciało by się mieć konstrukcję możliwie ładną i czystą. Widziałem już metalowe pudła luźno zawinięte warstwami stalowo-wełnianymi i bawełnianymi, filcem lub wełną. Niektórzy używali również puszek cynowych jakie stosuje się w przemyśle spożywczym, owiniętych w plastyk i umieszczonych następnie wewnątrz innej większej puszki również owiniętej plastykiem. Te cynowe puszki wkładano jedna w drugą by uzyskać efekt cztero lub pięciowarstwowego akumulatora do ładowania nasion lub innych celów. Nie wyglądają one szczególnie ładnie lub naukowo, ale spełniają swój cel.

Akumulatory powinny być trzymane tam gdzie jest przepływ świeżego powietrza. Jeśli akumulator nie jest użytkowany, wówczas jego drzwi czy pokrywa powinny być częściowo otwarte. Jego wnętrze będzie świeże i błyszczące gdy podczas przerwy w jego użytkowaniu wstawi się do środka otwartą miskę z wodą. Okresowo należy wytrzeć wnętrze i zewnętrzną powierzchnię mokrą szmatą.

Większe akumulatory dla ludzi i zwierząt hodowlanych najlepiej jest trzymać na zewnątrz pod zadaszeniem, dla osłony przed deszczem. Dobra cyrkulacja powietrza i nasłonecznienie pomagają naładowaniu. Najlepszym miejscem dla akumulatora doświadczalnego byłaby duża drewniana stodoła na wsi z dala od różnego rodzaju elektrycznych linii przesyłowych, urządzeń elektromagnetycznych i instalacji nuklearnych.

Akumulator nie ładuje się mocno podczas mokrej, deszczowej pogody. W takie dni, ładowanie orgonowe przy powierzchni ziemi jest bardzo niskie, jego większość idzie w górę do chmur burzowych lub jeszcze dalej. Najsilniejszy ładunek orgonowy znajduje się w akumulatorze w jasne, słoneczne dni, kiedy także jest silny ładunek orgonowy przy powierzchni ziemi.

Akumulatory orgonowe używane na dużych wysokościach mają tendencję do wydzielania silniejszych ładunków aniżeli położone niżej. Mniejsze szerokości geograficzne wydzielają silniejsze ładunki niż większe szerokości. Mniejsza wilgotność atmosfery sprzyja produkcji silniejszych ładunków. Okresy występowania wielu plam na Słońcu i silnych wybuchów pokrywają się z okresami silniejszych ładunków orgonowych. Ustawienie się w jednej linii Ziemi, Słońca i Księżyca w okresach pełni i nowiu okazuje się dawać silniejszy, bardziej wzbudzony ładunek w atmosferze i akumulatorze.

Jeśli prowadzisz eksperyment z akumulatorem nie kładź żadnych przedmiotów tuż przy nim. Pamiętaj, że akumulator otacza pole energetyczne, które ma częściowy wpływ na pobliskie przedmioty w podobny sposób jak na przedmioty znajdujące się wewnątrz niego. Pola elektryczne i magnetyczne różnych przyrządów mogą zakłócić pracę akumulatora co szczególnie ważne jest przy badaniach naukowych.

Nie używaj żadnych elektrycznych urządzeń podłączonych do gniazda zasilającego w pobliżu akumulatora. Nie należy też używać przenośnych komputerów, odbiorników telewizyjnych lub innych urządzeń wydzielających promieniowanie. Zakłóciłoby to energie wewnątrz akumulatora. W przypadku akumulatora wielkości człowieka stosuj jeśli potrzebujesz latarkę na baterie lub umieść silną lampę zewnątrz tuż przy otworze drzwiowym. Odbiorniki radiowe używane w pomieszczeniu nie wykazują negatywnego działania, natomiast nieznane jest działanie słuchawkowego aparatu typu „Walkman” wewnątrz akumulatora.

W przypadku doświadczalnych akumulatorów powinienieś zdawać sobie sprawę z tego, że wszystkie materiały organiczne lub zawierające wilgoć, które są umieszczane wewnątrz, pochłaniają ładunek orgonowy. Nie przynoś i nie przetrzymuj w akumulatorze niepotrzebnych rzeczy.

W przypadku ludzkiej wielkości akumulatorów zaleca się, by ściany zewnętrzne znajdowały się dalej niż 2-4 cale (5-10 cm) od powierzchni skóry. Siedząc w środku najlepiej jest się częściowo lub całkowicie rozebrać, ponieważ ciężkie ubranie przeszkadza w absorpcji orgonu. Można używać drewnianego krzesła lub ławki, gdyż suche drewno jest stosunkowo słabym pochłaniaczem orgonu. Metalowe krzesła również są dobre z tym, że są nieprzyjemnie zimne, gdy się na nich siedzi.

UWAGA: Zbyt częste lub zbyt długie użytkowanie akumulatora może prowadzić do symptomów przeładowania takich jak ucisk w głowie, lekkie nudności, ogólne złe samopoczucie czy zawroty głowy. W takich przypadkach należy natychmiast opuścić akumulator i odpocząć chwilę na świeżym powietrzu. Objawy te ustąpią po kilku minutach. Reich ostrzegał osoby które doświadczyły przeładowania, by z rozwagą używały akumulatora i tylko przez krótkie okresy czasu. Te chorobowe objawy przeładowania obejmują: nadciśnienie, nie wyrównane choroby sercowe, guzy mózgu, miażdżycę naczyń, zaćmę, padaczkę, otyłość, udar mózgu, podrażnienia skóry i zapalenie spojówek.

Pytanie jak duża powinna być dawka zależy os poziomu własnej energii, stanowiąc subiektywne określenie różne dla każdego osobnika. Nikt nigdy nie powie ci ile masz wypić wody aby ugasić pragnienie. Po prostu pijesz dotąd aż stwierdzasz, że masz dość. Tak samo jest w przypadku używania akumulatora. Kiedy czujesz że masz dość, wychodzisz. W przypadku większości ludzi będzie to wówczas, kiedy ich własne pole energii zacznie „przeżuwać” lub pałać ciepłym podnieceniem na powierzchni ich skóry i wystąpią poty. Jeśli nie jesteś pewien tego rodzaju odczuć, bądź cierpliwy, ale nie korzystaj dłużej niż 30-45 minut. Można to stosować więcej niż jeden raz dziennie. Nie należy próbować zamykać się w środku na długie okresy.

Zarówno stan jakościowy orgonu jak i jego absolutny ładunek są w ciągłej zmianie w danym położeniu na powierzchni ziemi. Cykle pogodowe powodują, że akumulator zmienia swój ładunek a zatrucie środowiska może okresowo lub na stałe zanieczyścić akumulator czyniąc niebezpiecznym jego użycie. A zatem doświadczalne używanie akumulatora wymaga wiedzy o cyklach pogody i innych czynnikach otoczenia.

Źródło: http://www.daro.it.pl

Oczyszczanie energetyczne pomieszczeń
Szczegóły konstrukcyjne

Jednym ze sposobów oczyszczania energetycznego powietrza w domu lub w biurze jest zastosowanie rur wyciągowych lub kubłów wyciągowych. Podobnie jak akumulator orgonu, urządzenia te są bardzo prostymi, biernymi przyrządami, które działają w oparciu o podstawowe zasady energetyczne. Rury wyciągowe są stalowymi rurami galwanizowanymi o średnicy 3 – 1 cala i długości około 60 cm. Kubeł wyciągowy jest to po prostu plastykowe lub metalowe wiadro umieszczone na kratce odpływowej, która odprowadza wodę powoli przelewającą się z wiadra. Rury wyciągowe są do połowy zanurzone w kuble wyciągowym, górnym końcem są one skierowane w różne strony pomieszczenia wymagającego oczyszczenia energetycznego.

https://i0.wp.com/img607.imageshack.us/img607/1830/qz5.gif

Wilhelm Reich
Wilhelm Reich

W miarę jak woda powoli przepływa przez wiadro, toksyczne formy energii orgonalnej zostają wyciągnięte z pomieszczenia, jak również z pomieszczeń sąsiednich. DOR (szkodliwa energia) jest szczególnie mocno pochłaniana przez wodę, dlatego zostanie ona usunięta z pomieszczenia pod warunkiem oczywiście, że za jakiś czas nie wytworzy się nowa. W miarę jak rury wyciągowe i kubeł obniżają stopniowo poziom energii w pomieszczeniu, będzie malał również ORANUR (energia wzbudzona energią nuklearną). Gdy układ wyciągowy będzie pracował przez pewien czas, to umieszczając dłoń nad wylotem rury to możesz poczuć lekkie szczypanie lub powiew chłodnego powietrza. Zaleca się tak ustawiać rury, aby nie były skierowane na siedzących lub śpiących ludzi jak również nie powinny być wycelowane w jakąkolwiek część ciała dłużej niż kilka sekund. Mogą być one ustawione na stałe w biurze lub w innym miejscu pracy by zmniejszyć przeładowaniem ORANUREM. Kilkakrotnie miałem okazję widzieć taki system służący do zmniejszania oranuru w pomieszczeniach gdzie pracują systemy komputerowe. W tych przypadkach gdzie kratka ściekowa znajduje się z dala od pomieszczenia, które ma być oczyszczane, można zastosować elastyczne przewody stalowe jako przedłużacze ze zlewu lub wanny napełnionej wodą. Końcówki tych przewodów należy skierować w te rejony pomieszczenia, które chce się oczyścić. Przewody takie stosuje się do osłony przewodów elektrycznych i można je kupić w większości sklepów z osprzętem elektrycznym. Nie używaj przewodów aluminiowych i nie umieszczaj w ich wnętrzu żadnych drutów.

Ważne jest by pochodząca z ziemi woda była czysta, nieskażona i aby była w ciągłym ruchu przepływowym. Musi być ciągle odświeżana, chociażby tylko przez odrobinę świeżej wody. Można stosować zlew lub wannę. Rury mogą być wykonane ze stali galwanizowanej lub nierdzewnej, przy czym te pierwsze są tańsze i łatwiejsze do pocięcia. Dobre jest również srebro, ale jest ono bardzo drogie. Rury muszą być oczyszczone z brudu i kurzu. Jeden koniec rury musi być całkowicie zanurzony w wodzie. Należy stosować wiele rur równocześnie. Zewnętrzne części ruru mogą być powleczone plastykiem.

Zasady działąnia rury wyciągowej i wiadra oparte sa na odkryciach Reicha, że woda ma zdolność silnego przyciągania i pochłaniania energii orgonalnej, a metalowe rury posiadają zdolność kierowania lub przedłużania wyciągającego działania wody na pewną odległość. Na jednym z etapów swych badań Reich zbudował urządzenie zwane medycznym pogromcą dor’u, które było użyte doświadczalnie na pacjentach w celu usunięcia z ciała przeładowania dor’u. Oparte na tej samej zasadzie większe urządzenia zwane pogromcami chmur, używano później do usuwania nagromadzeń dor’u i oranuru z atmosfery, oraz do odnowy iskrzenia atmosferycznego i wywołania opadów deszczu w okresach uporczywej suszy. Oba te urządzenia stanowia znaczne niebezpieczeństwo dla zdrowia ludzi, którzy przebywają w ich pobliżu, dlatego nie będą tu omawiane. Jednakże zostały ona w znacznym stopniu przebadane. Na przykład autor zajmował się pogromcą chmur przez ponad 10 lat, używając tego aparatu do zakończenia wielu długotrwałych okresów suszy, inne doświadczenia wykazały zdolność zwiększenia zachmurzenia i wywołania deszczu na pustyni. Pogromca chmur jest tak wielkim przełomem w naukach o środowisku, jak akumulator w naukach o zdrowiu. Szczupłość miejsca nie pozwala na omówienie tutaj tej znakomitej technologii, ale zainteresowany czytelnik może uzyskać więcej informacji po skontaktowaniu się z autorem poprzez Orgone Biophysical Research Laboratory (Orgonalne Biofizyczne Laboratorium Badawcze), wymienione w rozdziale informacyjnym.

Gdy rurom wyciągowym pozwoli się działać w pomieszczeniu przez kilka godzin dziennie, wówczas pokój nabiera łagodnego uczucia i przyjemnego zapachu, na ogół znika zaduch i ciężka atmosfera. Rury metalowe zwiększają naturalne zdolności wyciągowe wody, wynosząc do ziemi zepsute i trujące formy energii orgonalnej i zmieniając jej właściwości z negatywnych na pozytywne dla życia.

Źródło: http://www.daro.it.pl

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s