NINJITSU – SZTUKA WALKI, PRZETRWANIA I… SPRAWIEDLIWOŚCI

NINJITSU – SZTUKA WALKI, PRZETRWANIA I… SPRAWIEDLIWOŚCI

Dawid E. Eastwood

Czytelnikom WOJOWNIKA – „dwa słowa”:
Spotkał mnie miły zaszczyt i zarazem obowiązek prezentacji Czytelnikom ezoterycznej sztuki walki NINJITSU.
Panuje powszechne przekonanie o niemoralnej duszy NINJA mordercy, szpiega i terrorysty. Zdaję sobie sprawę z trudności odbrązawiania tej sensacyjnej i krzywdzącej opinii. Sądzę, że jeden artykuł na ten temat nie rozwieje wątpliwości i nie wyczerpie w pełni zagadnienia.
Apeluję o listy i pytania, które zainspirują tematycznie dalsze artykuły prezentujące tajniki NINJITSU, oraz rozwieją powstałe, często szkodliwe legendy. Pomimo fanatyzmu dla sztuki NINJA. muszę przyznać się, że moja droga w tym kierunku nie była łatwa i prosta, a nawet, przed jej podjęciem się wzbraniałem. Czy można jednak uciec przed Przeznaczeniem?!
Będąc bardzo wdzięczny Mistrzom, za tak wnikliwy i niezwykły przekaz wiedzy i prawdy o NINJITSU, chcę przekazać dalej swoje doświadczenia i być może… także wskazać Drogę, poszukującym jej miłośnikom sztuk walki i kultury Dalekiego Wschodu.

Spośród wielu znanych dalekowschodnich sztuk walki żadna, prawdopodobnie nie podlegała tak silnej krytyce, jak właśnie japońska sztuka NINJITU. Jest to zarazem, jedna z najstarszych i najmłodszych sztuk walki. Liczy sobie ona bynajmniej… kilkanaście setek lat, choć niektórzy znawcy twierdzą, że jest tak stara jak zbrojny sprzeciw człowieka wobec ciemiężycielskiej władzy tyranów. Równocześnie, sztuka NINJITSU została „ujawniona” światu w latach 60-tych naszego stulecia, przez doktora MASAAKI HATSUMI, 34 Soke – Wielkiego Mistrza z klanu IGA -TOGAKURE RYU NINJITSU. Japońskie sztuki walki osiągnęły swój rozkwit popularności na zachodzie dopiero po zakończeniu II Wojny Światowej – rozpowszechnione poprzez powracających żołnierzy amerykańskich. W czasie wojennej okupacji Japonii, wypędzając z Japończyków „ducha samurajów”, sami niejednokrotnie „zarażali” się tą fascynującą kulturą i sztuką niedawnych wrogów. Interesującą sprawą jest to, że właśnie NINJITSU, najpóźniej przeniesione na Zachód, padło ofiarą sensacyjnej i zarazem tendencyjnie negatywnej reklamy prasowej i fantazji kina. Właśnie NINJA i wyznawcom sztuki NINJITSU zarzucano terroryzm, morderstwa dla pieniędzy i szpiegostwo. Przedstawiano równocześnie, nadzwyczaj perfekcyjną sprawność NINJA, mistrzostwo we wszystkich sztukach walki i bezwzględne – fanatyczne podejście do wykonywanych zadań i operacji. Z jednej strony – chodzące zło, z drugiej wspaniały mistrz walki!? Przyczyna tej złej sławy jest prozaiczna, po prostu NINJA nie wywodzili się z klasy rządzącej w Japonii – SAMIRAJÓW. System feudalny dzielił społeczeństwo na klasy, na czele których stali BUSHI (BUKE) – samuraje, „szlachetnie urodzeni”, elita społeczna i władza. Niżej byli chłopi – „słudzy ziemi”, którzy mieli obowiązek dbać o ziemię i żywić kastę wojowników. Dalej, kupcy i rzemieślnicy, zaopatrujący w wyroby władców, samurajów i chłopów, co jednak nie było wystarczającym powodem dla szacunku i uznania. Na samym dole była „zgnilizna – zwierzęta bez duszy”, jak pogardliwie nazywano najuboższą, pozbawioną praw warstwę społeczeństwa. Z nich właśnie najczęściej wywodzili się NINJA. Te podziały klasowe były bardzo rygorystycznie przestrzegane. Surowo karano najlżejsze przewinienia czy objawy niezadowolenia w niższych klasach społecznych. Kara śmierci, tortury, konfiskata majątku, sprzedaż dzieci i rodzin w niewolę były codziennym prawem! Takie nadużycia władzy musiały mieć swój społeczny oddźwięk – z jednej strony zastraszyły i zniewoliły większą część społeczeństwa, z drugiej, powodowały desperackie bunty i zbrojny opór nielicznych przeciwników takich praw. Wobec wszechstronnie wyćwiczonych i bezwzględnych w walce samurajów niełatwo było się przeciwstawić prześladowanym i zdesperowanym biedakom. A jednak, w oparciu o doświadczenia bojowe wyjętych spod prawa samurajów – RONINÓW i filozofię mnichów i kapłanów, udało się garstkom desperatów stworzyć ezoteryczną i mistyczną sztukę walki i samoobrony : NINJITSU! Resztę stanowił drakoński i perfekcyjny trening sztuki walki, którą skutecznie przeciwstawiali się przeważającym siłom rządzącej elity. Wyczyny Ninja stworzyły legendy i zarazem srogie, nieludzkie represje. Przez kilkaset lat, propaganda rządowa kasty samurajów, zaciekle ścigała i zwalczała NINJA, obciążając ich czyny wszelkimi zbrodniami i opinią demonów –   krzewicieli zła. Żadna władza nie chce popierać swoich przeciwników i zawsze, wszelkimi sposobami będzie dążyć do ich zniszczenia i zniesławienia – i tak właśnie powstała legenda – etykieta niegodziwych NINJA. Pomimo tego, w opowiadaniach krążących wśród biedaków, NINJA byli bohaterskimi banitami TENGU – japońskimi Robin Hoodami, obrońcami sprawiedliwości i prześladowanych. Niestety, na Zachód wraz ze sztuką NINJITSU przeniesiono właśnie „samurajskie spojrzenie” na wartości poznawcze tej sztuki. Dopiero niedawno, w latach 60-tych wielki, współcześnie żyjący mistrz NINJITSU, dr. MASAAKI HATSUMl, widząc, jakie spustoszenie w interpretacji tej sztuki robią publikacje i masowe filmy o NINJA, zdecydował o konieczności ujawnienia tajemnic NINJITSU.

Mistrz Hatsumi tak określa cel doskonałości NINJA: „Na Zachodzie przedstawienie działalności NINJA podąża w złym kierunku. Sądzi się, że NINJITSU używa się do zabijania i innych złych czynów i ci, którzy je ćwiczą, żyją w „świecie nocy”. Bycie prawdziwym NINJA znaczy: życie dobre, życie pod słońcem – na specjalnym „miejscu” pod słońcem! Umysł NINJA jest umysłem miłosierdzia. Trzeba żyć prosto, godnie. Szukając sensu życia człowiek może odkryć porządek wszechświata. Odkryć prawdę, osiągnąć wyższy stan ducha ” JIHI NO KOKORO” – to prawdziwy sens NINJA!”.

Mistrz, dr. M. Hatsumi jest tytularnym, 34-tym SOKE klanu TOGAKURE RYU, a także sukcesorem i szefem siedmiu innych szkół walki, przyznano mu również honorowy tytuł „narodowego trenera sztuki walki”, nadawany nielicznym osobom w Japonii. Tytuły te świadczą o wielkim zasobie wiedzy i umiejętnościach tego człowieka. Sam mistrz jest bardzo skromnym, miłym i spokojnym … cenionym lekarzem chirurgiem, specjalistą leczenia skomplikowanych złamań, klimat tajemniczości i grozy powoli zanika. Studiujący prawdziwe NINJITSU (również w Polsce!) dysponują ogromną wiedzą, wielu z nich to specjaliści w innych sztukach walki, psychologii, filozofii, medycynie, wojskowości itd. Im bardziej się poznaje NINJITSU tym bardziej pociąga ono jako sposób życia, podświadomie. To dziedzictwo wojowników NINJA – prześladowanych obrońców sprawiedliwości i demokracji, staje się narzędziem ułatwiającym wędrówkę po wyboistej drodze życia. Wielu miłośników sztuki walki właśnie w NINJITSU zakotwiczyło swoją barkę poszukiwacza uniwersalnej sztuki – Drogi, którą chce kroczyć do kresu swoich dni. Bynajmniej, nie jest to sztuka łatwa – wymaga ciągłej ofiary i samozaparcia, a wiedza, którą trzeba przyswoić jest jak niebotyczny szczyt FUJI SAN. W sztuce NINJITSU „nie ma” mistrzów, gdyż nauka nie ma końca, a większość jej sekretów ujawnia się dopiero z praktyką i czasem studiowania. Wiele szlachetnych i pięknych sztuk walki straciło swe walory praktyczne z chwilą masowego wprowadzenia broni palnej. Nie zachwiało to jednak sztuką NINJITSU, gdyż jej taktyka, strategia i filozofia działania bez problemów przystosowała się do zmian i również dzisiaj, nie wpływają one na jej „jakość”. Zmienia się technika i jej wynalazki, ale duch NINJA pozostaje wiecznie żywy i zaskakujący swoją nowoczesnością. Zarówno dawniej jak i dzisiaj, prawdziwy NINJA był i jest zmuszony do działania poprzez miłość do swego rodu, rodziny i społeczności oraz jest osobiście odpowiedzialny za pozytywne manewrowanie swym przeznaczeniem. Umiejętności, które mogą niejako równocześnie potwierdzić teorię o niebezpiecznych dla społeczeństwa technikach adeptów NINJITSU są zaledwie „odbiciem w lustrze”, a nie prawdziwym obliczem, podmiotem studiów tej sztuki, taka motywacja daje oparcie duchowe, moralne i oczyszczenie każdemu NINJA, na jego drodze walki. Co może zaoferować przeciętnemu człowiekowi NINJITSU, pochodzące z tak odległych, feudalnych czasów? Nauczyciel i mistrz HEISHICHIRO OKUSE mówił, że techniki i taktyka tej sztuki mogą być przetworzone i wykorzystane w każdej dziedzinie współczesnego życia, a zasady filozoficzne są kamieniem węgielnym mądrości i „drogi dobrotliwego serca”. Ninja każde podjęte przez siebie zadanie wykonywał z perfekcją, a już to jest warte naśladowania. W jego postępowaniu nie było miejsca na dyletanctwo czy przeciętność. Całe jego, najczęściej krótkie życie, od początku do końca, było poświecone samodoskonaleniu. Jego ciało i osobowość były maksymalnie doskonałe. Taki stan nie byłby możliwy do osiągnięcia bez duchowej podbudowy, zawartej w prawach NINPO, których NINJA był gorącym wyznawcą. Podporządkowując drogę swego życia prawom przyrody, stawał się niejako religią, której nazwa brzmiała: NINJA. Dzięki wzniesieniu się ponad materialno-fizyczny świat, poprzez podporządkowanie się uniwersalnym prawom NINPO, mógł osiągnąć stan SHIN – SHIN, SHIN – GAN, czyli „oczu i umysłu Boga”. Droga samuraja była drogą śmierci i prawdziwy samuraj przez całe życie przygotowywał się właśnie na ten moment. Był nauczony unikania rozważań na temat motywacji swego pana, gdyż jego zadaniem była walka i ślepe posłuszeństwo, kodeks samurajów BUSHIDO stwarzał czasem sytuacje, kiedy wiedzieli oni, że ich pan i jego następcy są szaleni, jednak dalej byli moralnie zobowiązani walczyć do śmierci za tego potwora, w jakiego zmienił się ich pan. Ninja natomiast mogli w takim przypadku dać wsparcie innemu władcy, który miał inny stosunek do ich filozofii życia. Przez to byli bardziej lojalni ideałom swego rodu, klanu niż ktokolwiek inny. Ich ideały żyły, podczas gdy istnienia ludzkie zmieniały się z upływem lat.

Być może, że ten długi wywód filozoficzno-moralny nie był zajmujący i nasycony ciekawostkami o NINJA, ale konieczny dla oczyszczenia tematu. Następny rozdział przedstawi najbardziej kontrowersyjną sprawę tajemniczej siły – „mocy” jakiej używał Ninja w walce i samoleczeniu.

Słowniczek zwrotów japońskich, użytych w artykule:
NINJITSU – Ninjitsu (wym: nindzicu) – sztuka walki Ninja.
NINJA – Ninja , ninja (wym: nindzia) – wojownik z klanu SHINOBI.
KUNOICHI – kunoichi, kunoichi (wym: kunoići) – kobieta wojownik z klanu SHINOBI.
SHINOBI – Shinobi (wym: śinobi) – klan, ród – grupa wojowników Ninja, Stowarzyszenie Niewidzialnych, duża rodzina Ninja.
NIN = SHINO – niewidzialny, skryty, ukrywanie.
dr. MASAAKI HATSUMI – obecny Wielki Mistrz (SOKE) – spadkobierca klanu IGA SHINOBI i naczelny trener – prezydent TOGAKURE RYU NINJITSU KAI.
BUSHI = BUKE = SAMURAI – (wym: buśi, buke, samuraj) – samuraj, przedstawiciel uprzywilejowanej kasty rządzącej w Japonii.
JIHI NO KOKORO – (wym. dzihi no kokom) – zasada działania Ninja, która brzmi: „Droga dobrotliwego serca”.
NINPO – (wym: ninpo) – „Prawa Ninja” – „Droga do doskonałości poprzez uprawianie sztuki walki Ninjitsu”.
HEISHICHIRO OKUSE – niedawno zmarły nauczyciel, propagator i historyk Ninjitsu z IGA-UENO w Japonii.
SHIN – SHIN, SHIN – GAN – (wym: śin-śin, śin-gan) –   w znaczeniu: stan kontemplacji pełnego zespolenia z Naturą-Nadświadomością: „oczy i umysł BOGA”.
BUSHI DO – (wym: buśi do) – kodeks postępowania kasty samurajów: „Droga Samuraja”.

Źródło: CTTTRLKOQ –>[url=http://www.wudang.cis.com.pl]www.wudang.cis.com.pl[/url]

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s