UMOWA POCZDAMSKA I USTAWA (SRKnN) Nr 46 o LIKWIDACJI PAŃSTWA PRUSKIEGO

 

  • Decyzje Aliantów i Sojuszniczej Rady Kontroli nad Niemcami nakreślając granice Polski na Odrze i Nysie nie uwzględniały słowiańskiej historycznej przynależności terenów na zachód od Odry i nie uwzględniały powstania Niemiec pod berłem Pruskim w 1871 – Zlikwidowały państwo Pruskie które zostało podzielone na strefy Alianckiej Kontroli nad NiemcamiPrzypomnijmy zatem co ustalili Alianci

    UMOWĘ POCZDAMSKA I USTAWA (SRKnN) Nr 46 o LIKWIDACJI PAŃSTWA PRUSKIEGO

    Dnia 25.02.1947 roku, Sojusznicza Rada Kontroli nad Niemcami wydala Ustawę nr 46 o LIKWIDACJI PAŃSTWA PRUSKIEGO. Ustawa ta wykonuje Umowę Poczdamską i zgodnie z tą Umową jest dodatkowym potwierdzeniem i uregulowaniem uzupełniającym w zakresie granicy polsko-niemieckiej na Odrze i Nysie Łużyckiej. Ustawa nr 46 stanowi dalszy ciąg prawnego regulowania nowych granic Niemiec i nowych wytycznych ustrojowych. Ustawa ta. jest rozwinięciem norm Umowy Poczdamskiej. Przestało ISTNIEĆ państwo pruskie de facto, a jego położenie prawne zostało de iure określone w Umowie Poczdamskiej.

    Wstęp do Ustawy nr 46 stwierdza, że państwo pruskie przestało ISTNIEĆ w INTERESIE UTRZYMANIA pokoju i bezpieczeństwa narodów.

    Treść art. II. tej Ustawy stwierdza, że części obszaru byłego państwa pruskiego, znajdujące się pod władzą SRKnN, przemienione zostają w samodzielne Kraje lub będą włączone do innych Krajów niemieckich, a ostateczna decyzja w tej sprawie należy do SRKnN. Zasadniczym celem demilitaryzacji „NIEMIEC JAKO CAŁOŚCI” była likwidacja Prus jako centrum organizacyjnego militaryzmu niemieckiego.
    Uwzględnia to treść Ustawy nr 46 o LIKWIDACJI PAŃSTWA PRUSKIEGO, która łączy likwidację Prus z rolą tego państwa niemieckiego jako centrum militaryzmu niemieckiego.

    Ustawa nr 46 dokonała likwidacji jednego z państw niemieckich, którego obszar został rozdzielony między cztery strefy okupacyjne Niemiec i dziewięć Krajów niemieckich-nie licząc tych części państwa pruskiego, które zostały Umową Poczdamską zwrócone Polsce lub przy-dzielone ZSRR.

    Ustawa nr 46 jest JEDYNYM aktem prawnym Sojuszniczej Rady Kontroli nad Niemcami, opatrzonym dodatkową sankcją w postaci zatwierdzenia przez Radę Ministrów Spraw Zagranicznych czterech mocarstw-stron Umowy Poczdamskiej na konferencji w Moskwie w 1947 r.

    JAKAKOLWIEK próba odtwarzania PAŃSTWA PRUSKIEGO w jakimkolwiek zakresie i jakiejkolwiek postaci, czy nawet posługiwanie się godłem, barwami i nazwą państwa pruskiego w zakresie i znaczeniu innym niż historyczny, JEST przestępstwem karnym, tak w znaczeniu prawa karnego Republiki Federalnej Niemiec, jak i znaczeniu przepisów karnych prawa międzynarodowego i podlega ściganiu także przez Międzynarodowy Trybunał Karny.

    Art. II. Rozporządzenia nr 14 brytyjskiego zarządu wojskowego w Niemczech stanowi, że działanie przeciwko ustawodawstwu Sojuszniczej Rady Kontroli nad Niemcami będzie karane wysokimi karami, do kary śmierci WŁĄCZNIE.

    UMOWA POCZDAMSKA

    Umowa Poczdamska obowiązuje od dnia podpisania (05,08.1945 rok), jest bezterminowa (nie określa czasu obowiązywania) i zawiera cechy umów wieczystych -reguluje zagadnienia, które w prawie traktatowym zaliczane są do spraw regulowanych przez umowy wieczyste, którymi są traktaty pokoju.

    Istota bezterminowości Umowy Poczdamskiej wynika stąd, że umowa ta reguluje zagadnienia niewymierne w czasie – podobnie jak wszystkie inne akty prawne, dokonane od dnia bezwarunkowej kapitulacji hitlerowskiej III Rzeszy Niemieckiej, które regulują zagadnienie prawnej likwidacji skutków wojny na obszarze Rzeszy Niemieckiej.

    Umowa Poczdamska normuje sprawy „NIEMIEC JAKO CAŁOŚCI” oraz reguluje prawną likwidację skutków II wojny światowej na obszarze Niemiec i w stosunku do narodu niemieckiego. Normy Umowy Poczdamskiej zostały transformowane w prawo obowiązujące na obszarze „NIEMIEC JAKO CAŁOŚCI”.

    Umowa Poczdamska zawiera żądania skierowane do Niemiec. Te żądania nie wymagają jakiegokolwiek uznania ze strony jakiejkolwiek władzy niemieckiej ówczesnej czy późniejszej. Zagadnienie, czy i w jaki sposób naród niemiecki przyjmuje normy Umowy Poczdamskiej, jest obojętne dla mocy obowiązującej tej umowy.

    Umowa Poczdamska jest obowiązującym aktem prawa międzynarodowego.

    Nie istnieje ani jedna teoria odnośnie państwowości Niemiec po bezwarunkowej kapitulacji, która mogłaby pominąć Umowę Poczdamską.

    WYKONANIE Umowy Poczdamskiej jest RÓWNOZNACZNE z zawarciem TRAKTATU POKOJU.

    Polska wykonała zobowiązania nałożone na nią w Umowie Poczdamskiej i w wyniku tego uzyskała dodatkowy tytuł prawny do ochrony praw nabytych z wykonania tej Umowy.
    Mocarstwa-strony Umowy Poczdamskiej (USA, ZSRR, WB i Francja) mają obowiązek wykonać względem Polski wszystkie postanowienia Umowy Poczdamskiej, WŁĄCZNIE z postanowieniem dotyczącym GRANICY polsko-niemieckiej na Odrze i Nysie Łużyckiej, które wszyscy sygnatariusze tej Umowy uznali za ostateczne.

    Umowa Poczdamska nie zawiera jakiejkolwiek wzmianki, określającej obszar niemiecki, jako obszar BYŁEJ Rzeszy Niemieckiej w granicach z dnia 31.12.1937r. Kryterium stanowiące podstawę określenia obszaru NIEMIEC, JAKO CAŁOŚCI” – USTALA w Umowie Poczdamskiej zasięg jurysdykcji Sojuszniczej Rady Kontroli nad Niemcami (SRKnN). PRZEDMIOTEM ZJEDNOCZENIA Niemiec mogły być TYLKO 4 dawne strefy okupacyjne, z których 3 przekształcono z czasem w Republikę Federalną Niemiec (RFN), a jedną w Niemiecką Republikę Demokratyczną (NRD).

  • cd..
    ODRZUCONA tym samym została koncepcja ZJEDNOCZENIA Niemiec „w granicach z dnia 31.12.1937 r.”.

    POJĘCIE GRANIC Niemiec z dnia 31. 12. 1937 roku NIE ZOSTAŁO użyte w jakimkolwiek akcie prawnym na określenie obszaru niemieckiego po bezwarunkowej kapitulacji (08.05.1945) nazistowskiej III Rzeszy Niemieckiej.

    ANI ustawodawstwo SRKnN, ANI ustawodawstwo niemieckie, wydawane w ramach delegacji prawnej udzielonej przez SRKnN, NIE OBOWIĄZYWAŁO na obszarze, który został PRZYWRÓCONY przez Umowę Poczdamską Polsce, Czechosłowacji i Litwie oraz przekazany Związkowi Radzieckiemu. Zarówno w odniesieniu do prawa międzynarodowego, jak i w odniesieniu do wewnętrznego prawa niemieckiego.

    BYŁE ziemie niemieckie na wschód od granicy na Odrze i Nysie Łużyckiej, zostały wyłączone z systemu prawnego państwa niemieckiego i poddane PAŃSTWU POLSKIEMU.

    Umowa Poczdamska, dokonawszy ŚCISŁEGO określenia nowej granicy między Polską a Niemcami, ODDAJE część byłych ziem niemieckich, pod administrację Państwa Polskiego” i STWIERDZA, że obszary, które zostały przywrócone Polsce, i nie powinny być uważane za część radzieckiej strefy okupacyjnej w Niemczech„.

    Umowa Poczdamska NORMUJE stan prawny byłych obszarów niemieckich PRZYWRÓCONYCH Polsce, Czechosłowacji, Litwie oraz przekazanych ZSRR, wydzielając je natychmiast z radzieckiej strefy okupacyjnej w Niemczech, a co za tym idzie, WYDZIELAJĄC je spod jurysdykcji Sojuszniczej Rady Kontroli nad Niemcami.

    Treścią pojęcia ZARZĄDU według Umowy Poczdamskiej, JEST oddanie Ziem Odzyskanych w SUWERENNE władanie Państwa Polskiego, jeszcze PRZED zawarciem traktatu pokoju z Niemcami.

    Zgodnie z Umową Poczdamską, Polska OBJĘŁA byłe obszary niemieckie, które zostały WYDZIELONE z radzieckiej strefy okupacyjnej Niemiec i PRZYWRÓCONE polskiej władzy państwowej. Od chwili wejścia w życie Umowy Poczdamskiej, wszystkie obowiązki w zakresie przywrócenia i utrwalenia bezpieczeństwa publicznego na Ziemiach Odzyskanych przekazane zostały polskim władzom państwowym.

    Przedmiotem zarządu jest ludność Ziem Odzyskanych, a ponieważ Umowa Poczdamska NAKAZUJE w Rozdziale XIII wysiedlenie ludności niemieckiej z Polski, przedmiotem zarządu na Ziemiach Odzyskanych jest ludność polska.
    Polska WYKONUJE na Ziemiach Odzyskanych władzę we własnym imieniu, i dlatego NIE JEST to już zagadnieniem prawa międzynarodowego-jest to zagadnieniem polskiego prawa wewnętrznego, a wiec państwowego i administracyjnego.

    Umowa Poczdamska NORMUJE transfer ludności niemieckiej z Polski, Czecho¬słowacji i innych krajów NA OBSZAR NIEMIEC JAKO CAŁOŚCI” i poleca wykonanie tego transferu Sojuszniczej Radzie Kontroli nad Niemcami (SRKnN), jako władzy najwyższej w Niemczech o UPRAWNIENIACH niemieckiej władzy najwyższej.

    Umowa Poczdamska STWIERDZA, że mocarstwa okupacyjne (USA, ZSRR, Wielka Brytania i Francja) osiągnęły porozumienie w sprawie PRZESIEDLENIA ludności niemieckiej z Polski. Podkreślono przy tym, że porozumienie to zostało osiągnięte po ROZWAŻENIU sprawy , pod każdym względem” oraz, że przesiedlona ma być ludność niemiecka „foife jej elementy pozostałe w Polsce”.

    Zgodnie z Umową Poczdamską, Polska została powiadomiona o NAKAZIE przesiedlenia ludności niemieckiej z obszaru CAŁEGO Państwa Polskiego, a według postanowień Umowy Poczdamskiej obszar Ziem Odzyskanych JEST NIEODŁĄCZNĄ częścią POLSKIEGO obszaru PAŃSTWOWEGO.

    Nałożony na Polskę NAKAZ przesiedlenia ludności niemieckiej z polskiego obszaru państwowego obejmuje zarówno: mniejszość niemiecką przebywającą w Polsce do 1939 roku, ludność niemiecką zasiedloną na obszar państwa polskiego podczas II wojny światowej przez okupacyjne władze hitlerowskich Niemiec oraz ludność nie¬miecką, która nie porzuciła obszaru Ziem Odzyskanych, przyznanych Polsce przez Umowę Poczdamską.

    Cała ludność niemiecka (obywatele byłej IIl Rzeszy Niemieckiej) znajdująca się na obszarze państwa polskiego, została przeznaczona POSTANOWIENIAMI Umowy Poczdamskiej do przesiedlenia na obszar NIEMIEC JAKO CAŁOŚCI”, czyli na obszar czterech stref okupacyjnych Niemiec.

    Sojusznicza Rada Kontroli nad Niemcami (po BEZWARUNKOWEJ kapitulacji Niemiec, organ władzy najwyższej w Niemczech) dnia 20.11.1945 roku ogłosiła plan transferu ludności niemieckiej z obszaru Polski do czterech stref okupacyjnych Niemiec. SRKnN nie ogłosiła dokumentacji, ANI w sprawie przesiedlenia ludności niemieckiej z obszarów położonych na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej, ANI w sprawie przesiedlenia ludności niemieckiej z innych państw europejskich.

    Polska wykonała NAKAZ transferu ludności niemieckiej z Polski na obszar „NIEMIEC JAKO CAŁOŚCI” zgodnie z Umową Poczdamską, ale większość ludności niemieckiej już przedtem porzuciła obszar przyznany Polsce tą Umową – głównie w wyniku zastosowania przez cofające się wojska niemieckie strategii spalonej ziemi” według niemieckiego planu „Nero” opatrzonego hasłami „Regen” und Hagel” – (Deszcz i Grad).

    Zarówno zarządzona przez władze niemieckie ewakuacja, jak i samorzutna ucieczka ludności niemieckiej z obszaru Ziem Odzyskanych, przybrały ogromne rozmiary i w wyniku tego obszary przejmowane przez władze polskie były w znacznej części całkowicie niemal WYLUDNIONE. Dotyczy to w szczególności Pomorza (byłe Prusy Wschodnie), Pomorza Zachodniego, Ziemi Lubuskiej i północno-zachodniej części Dolnego Śląska.

    SRKnN działając, jako władza najwyższa w Niemczech i jako najwyższa władza niemiecka, na mocy prawa międzynarodowego z Umową Poczdamską z dnia 02.08.1945r. na czele, ogłosiła dnia 20.11.1945r. plan przesiedlenia ludności niemieckiej z Polski, Czechosłowacji i innych krajów Europy, według którego i zgodnie z przepisami prawa nastąpiło przesiedlenie ludności niemieckiej na obszar „NIEMIEC JAKO CAŁOŚCI”, to jest, do czterech stref okupacyjnych Niemiec (radzieckiej, amerykańskiej, brytyjskiej i francuskiej).

    W wyniku tych działań prawnych, powstało wiążące PO DZIŚ DZIEŃ położenie prawne, według którego ZAPISY w księgach wieczystych dotyczące stanu posiadania ludności NIEMIECKIEJ przesiedlonej z przyznanych POLSCE mocą Umowy Poczdamskiej Ziem Odzyskanych, mają wyłącznie WARTOŚĆ HISTORYCZNĄ i nie posiadają jakiejkolwiek wartości prawnej w zakresie roszczeń CYWILNO-PRAWNYCH.

    Zakres suwerenności Sojuszniczej Rady Kontroli nad Niemcami, jako niemieckiej władzy najwyższej „NIEMIEC JAKO CAŁOŚCI”, był dostateczny dla powzięcia wiążących postanowień prawnych w tym zakresie.

    Polska wykonała NAKAZ przesiedleń ludności niemieckiej, zgodnie z ustalonym planem przez Sojuszniczą Radę Kontroli nad Niemcami i ogłoszonym przez tą Radę dnia 20. 11. 1945 roku.

    Wykonanie tego planu wymagało zawarcia przez Polskę porozumień z dwoma państwami, przyjmującymi przesiedlaną z Polski ludność niemiecką na obszary podległych im stref okupacyjnych Niemiec. Porozumienia te zawarła Polska ze Związkiem Radzieckim (ZSRR) oraz ze Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (UK).

    Urzędowe oświadczenia brytyjskie stwierdzają, że w zakresie przesiedlania Niemców, Polska wykonała wszystkie warunki nałożone na nią przez Umowę Poczdamską.

    ANI JEDNO mocarstwo-strona Umowy Poczdamskiej nie podniosło w stosunku do Polski zastrzeżeń, co do formy, rozmiarów i techniki wykonania przesiedleń ludności niemieckiej z Polski zgodnie z NAKAZEM nałożonym na Polskę przez Umowę Poczdamską. Pomimo długoletnich i zdawałoby się wyczerpujących zagadnienie przesiedleń ludności niemieckiej z Polski na obszar „NIEMIEC JAKO CAŁOŚCI”,

    Na obszarze Polski po 1989 roku ujawniło się dość dużo Niemców lub tak zwanych volksdeutsche’ów, którzy przez całe dziesięciolecia po zakończeniu działań zbrojnych drugiej wojny światowej w Europie (08.05.1945), PODSTĘPNIE ukrywali się w Polsce UDAJĄC Polaków.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s